Maciej Bobrowski-Wobler TV | Polityka prywatności

Brzana

 

W jeziorze możemy spotkać 14 różnych gatunków ryb, zaczynając od okoni, szczupaków, pstrągów, lipieni i węgorzy po bardzo rzadką rybę zwaną przez miejscowych Gwyniad (Coregonus lavaretus). 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ryba Gwyniad

 

Ryba ta występuje tylko w tym jeziorze(!) i pamięta jeszcze czasy ostatniej epoki lodowcowej.Większość swojego życia spędza ona w najgłębszych miejscach jeziora. Od wielu lat ryba ta jest pod ścisłą ochroną.

Pomimo tego, że jezioro obfituje w ryby, wcale nie jest łatwo się do nich dobrać. Angielska pogoda, czyli deszcz i wiatr w dużym stopniu uniemożliwiają nam namierzenie potencjalnych miejscówek drapieżnika na tym łowisku.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wschód słońca nad jeziorem Bala

 

 

Próbować trzeba a przy odrobinie szczęścia, szczupaki 5-6kg wcale nie są tu rzadkością. Często zdarzają się też okazy bliskie 10kg.

Potwierdzony rekord tego łowiska to ponad 15kg.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Widok jeziora z lotu ptaka.

Budowa zewnętrzna:

 

Ciało wyciągnięte, smukłe, słabo wygrzbiecone o prawie prostej linii brzucha. Pysk ryjkowaty, wydłużony. Otwór gębowy dolny z grubymi, mięsistymi wargami, na krawędzi wargi górnej znajdują się cztery wąsiki. Łuski średniej wielkości, 55-65 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa krótka z 11-12 promieniami. Pierwszy jest najdłuższy i pogrubiony, na tylnej krawędzi piłkowany. W krótkiej płetwie odbytowej znajduje się 8 promieni. Płetwa ogonowa rozwidlona. Zęby trójrzędowe, 2.3.5-5.3.2. Ubarwienie grzbietu zazwyczaj brązowe do zielonoszarego. Boki jaśniejsze, złociście lśniące. Strona brzuszna biaława, często z czerwonawym połyskiem. Wszystkie płetwy szarozielone; piersiowe, brzuszne, odbytowa oraz dolny płat płetwy ogonowej czerwonawo podbarwione. U tego gatunku spotykana jest odmiana o pomarańczowożółtym zabarwieniu ("złota brzana"). Długość 30-70 cm, maksymalnie 100 cm.

 

Występowanie:

 

Dobrze natlenione, czyste wody płynące o piaszczystym lub żwirowym podłożu (w rzece - kraina brzany). Często trzyma się poniżej przegród, śluz młyńskich oraz w pobliżu filarów mostów. Występuje w południowo-zachodniej Anglii, we Francji, na północ od Alp, po zlewisko Morza Czarnego. Brak jej w Irlandii, Szkocji, Danii i Skandynawii.

 

 

Odżywianie:

 

Młode ryby zjadają drobne zwierzęta denne. Dorosłe odżywiają się fauną denną, larwami owadów, małymi rybkami, mięczakami, ikrą ryb oraz w niewielkim stopniu roślinami.

 

Ciekawostki:

 

Inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy brzany to... barwena, brama, barbuna, barwanka, barwin, silawa, parna dulska, brynka, brząska, śliz, siulawa, maren, marena, meryna, kowbel, marenczuka.

 

Ikra brzany jest trująca. W okresie tarła trujące mogą być również mięśnie jamy brzusznej. Zjedzenie ich powoduje wymioty i biegunkę.