Maciej Bobrowski-Wobler TV | Polityka prywatności

"Majowe przynęty na szczupaka  "

Majowe żerowisko szczupaka

 

Kluczem do sukcesu jest odnalezienie rewirów, które patrolują te drapieżniki. W maju są one po tarle i bardzo wygłodniałe. Nie odpływają zbyt daleko od miejsca, gdzie odbywały tarło. W tych samych miejscach, gdzie tarły się drapieżniki zaczynają się trzeć płocie, które są doskonałym kąskiem dla szczupaków. Okolice przybrzeżnej roślinności oraz tzw. „łąki”, czyli płytkie (1-3,5m) blaty porośnięte zielskiem, to typowe żerowisko szczupaka w okresie majowym. Drapieżnik pozostaje w bezruchu i przybiera pozycję głową do góry. W ten sposób czyha na swoją ofiarę, która jest doskonale dla niego widoczna.

 

Wabiki szczupakowe

 

Dobre efekty połowowe możemy osiągnąć, sięgając po woblery szczupakowe. W majowym okresie na podwodnych blatach najlepiej użyć woblerów o barwie naturalnej i dość sporych rozmiarów, wielkości ok. 8-12 cm. Tego typu wabik schodzi do głębokości ok. 2 m. Innym woblerem wartym polecenia jest tzw. „tygrysek" – żółty w czarne paski i lekko spłaszczony. Na szczupakowe łowy wybierajmy modele bezsterowe lub modele, których ster ma możliwie małą powierzchnię. Takie modele nurkują płytko i zamiast zaczepów będą łapały ryby. Przykładem woblera płytko nurkującego jest Paddle Fish, który nurkuje na głębokość ok. 1m.

 

Lubianym przez wędkarzy i skutecznym wabikiem są uzbrojone gumy. Gumy, to jedne z najlepszych przynęt na majowe szczupaki. Wabiki gumowe o wielkości 6-8 cm zbroimy w główki od 4 do 6 gram. Natomiast większe 8-10 cm w główkę od 8 do 12 gram. Zaletą gumowych wabików jest ich uniwersalność i skuteczność. Dzięki nim możemy obłowić niejedno stanowisko. Szczególnie polecam gumy Manns Predator oraz kopytka Relax. Dużą rolę odgrywa ubarwienie. Najlepiej sprawdzają się klasyki: biały, żółty bądź perłowy z czarnym grzbietem i czerwonym ogonkiem, biały z czerwonym lub niebieskim grzbietem. Sposoby prowadzenia gum, to indywidualna sprawa każdego wędkarza. Nie ma tutaj określonych zasad. Jedni wędkarze wloką powoli, inni szybko i agresywnie. Inna grupa wędkarzy łowiąc stosuje metodę opadu. Każdy wędkarz ma swoją technikę prowadzenia.

 

Niespodziewane i dobre efekty przynoszą błystki obrotówkiorazwahadłówki. Blaszki doskonale się spisują przy obławianiu płytkich miejsc.

 

Każda z tych przynęt powinna być przypięta do stalowego lub wolframowego przyponu. Jeżeli ktoś łowi szczupaki bez takiego przyponum naraża rybę na niepotrzebne cierpienia, ponieważ w pysku zerwanej ryby pozostaje przynęta z ostrym hakiem lub kotwiczką.

 

Prowadzenie przynęty

 

Młode osobniki są bardzo żarłoczne i agresywne. Wystarczy lekki ruch wody wywołany przez wabik, a już atakują, ganiając za nim. Natomiast dorosłe zębacze nie są aż tak wyrywne. Przynętę powinno się prowadzić wolno (dwa lub trzy obroty korbką). Przytrzymywać ją również w miejscu lub pozwolić jej opaść. Dzięki takiej technice nasz wabik – guma, wahadłówka lub wobler – penetruje łowisko również w pionie. Właśnie w momencie bezruchu lub opadania przynęty, zębaty drapieżnik decyduje się na atak. Wędkarz poczuje lekkie szarpnięcie, które należy z wyczuciem i energicznie zaciąć. Częstym błędem początkujących wędkarzy, którzy zaczynają swoją przygodę szczupakową jest powtórne zacięcie. Szczupaków się nie docina, łatwo możemy stracić rybę rozrywając jej pysk.

 

Szczupak na żywca

 

Szczupaki możemy również łowić metodą gruntową lub spławikową. Stosujemy przynęty naturalne, które są typowym pożywieniem drapieżnika – płocie, karasie, wzdręgi, ukleje lub krąpie. Metoda spławikowa oraz gruntowa sprawdza się jesienią.

 

Ochrona i przepisy

 

Okres ochrony szczupaka rozpoczyna się 1 stycznia, a kończy 30 kwietnia. W tym okresie ryby idą na tarło. Drapieżnik ma również wymiar ochronny, który wynosi 50 cm. W ciągu doby wędkarz może zabrać 2 sztuki złowionego szczupaka.

 

 

Autor: Mirosław Górzyński

Zdjęcia: Przemysław Melniczuk , Dawid Sadowski

Z PASJI DO WĘDKARSTWA